Na vier en een half uur rijden kwamen we aan bij de Grand Canyon. Echt een heel onwerkelijk uitzicht! Je rijdt over een heel vlak landschap en vervolgens sta je ineens aan een diep gat in de grond. De overkant is 15 kilometer ver weg en het is er ongeveer 1600 meter diep!
Naast het mooie uitzicht lag er ook nog sneeuw. Het was er ook niet erg warm(-5°C) en dat was toch even wat anders dan wat we de afgelopen dagen gewent waren.
Na twee uur te hebben rondgelopen en naar verschillende viewpoints geweest te zijn, zijn we naar huis gereden. We hebben de zonsondergang nog net even mee kunnen maken voordat we in de auto stapten. Weer vier en een half uur in de auto, maar het was zeker de moeite waard!
Hey Maarten, wat een prachtige foto's, vooral die waar jullie op het randje van de afgrond staan! Je blog wordt goed gelezen hier in Nederland. De vlieg-uurtjes lopen ook lekker vertelde je met het skypen, dus al met al verloopt je Amerika-avontuur prima. Houden zo!
BeantwoordenVerwijderenDikke kus, mama.
hey maarten!
BeantwoordenVerwijderen250mi is niks man, heb net 400mi gereden;) maar goed om te horen dat het goed gaat daar man! wie is je instructeur? succes nog, je bent in no-time solo, die d11 komt snel hoor ;)! groeten uit Pittsburgh, PA... Tim
Hey Tim,
BeantwoordenVerwijderenIk heb Klein als instructeur. Wie had jij? Het gaat inderdaad snel, morgen D06 :)
Goed bezig Maarten, mooie blog! Zie binnenkort je solo film wel als ik het zo hoor :)!
BeantwoordenVerwijderenGr, Joey.
Van Binsbergen!
BeantwoordenVerwijderenSorry voor de late reactie, ik dacht dat ik al had gereageerd, maar er ging blijkbaar iets mis... Ik had Nick Spurgetis voor VFR, die loopt als het goed is nog rond bij de NLS'ers... Doe hem de groeten van me,(en van Ivo;))!
Succes met je solo morgen he!!
Tim