 |
| Onze trainingsmanager |
 |
| Joop, meneer Wilson, meneer Klein en ik |
 |
| De laatste vier van mijn klas die nog in Amerika zijn |
donderdag 24 maart 2011
Op naar huis!
Na vier maanden hard werken is het einde toch echt daar! Afgelopen woensdag had ik mijn laatste examen voor mijn CPL(Commercial Pilot Licence). Het examen gehaald en dus kom ik naar huis! Hieronder een aantal foto's van mijn winguitreiking:
zondag 13 maart 2011
Advanced Maneuver Training
Deze week was het tijd voor de Advanced Maneuver Training. Uit onderzoek is gebleken dat veel ongelukken met vliegtuigen veroorzaakt worden doordat piloten de controle over hun toestel verliezen. Wij hebben deze week een cursus gevolgd om te voorkomen dat wij in zo'n situatie terecht komen en stel dat je er toch in terecht komt: Hoe herstel je de controle over het vliegtuig dan weer? Wij zijn de eerste klas van de KLM Flight Academy die deze cursus volgt. Hieronder een aantal foto's en een kort filmpje van mijn training.
 |
| Extra 300L, ook wel bekend van de Red Bull Air Race |
 |
| v.l.n.r.: Rotor, Joop, Isabelle, Sander, Maarten, Otter |
zondag 6 maart 2011
Bezoek uit Nederland en 'Navigation Week'
Zaterdagochtend naar het vliegveld om als verassing mijn ouders en Wouter op te wachten in de terminal. Helaas stond ik in de verkeerde terminal, dus dat was balen. Snel weer in de auto gestapt om toch naar de juiste terminal te rijden, maar ik was te laat. Weer de auto in en doorgereden naar het hotel waar ze zouden verblijven. Aangekomen bij het hotel bleek ik net iets later te zijn dan zij. Ze waren nog hun koffers uit aan het pakken toen ik binnen kwam.
Echt super om je ouders en broer weer te zien na zo'n lange tijd! Ze hadden een lange reis gehad, dus waren wel moe, maar dat mocht de pret niet drukken. Na eerst een rondleiding te hebben gehad bij mij thuis gingen we uit eten bij de Red Lobster. Heerlijk gegeten! Ik hoefde de volgende dag niet te vliegen, dus we konden samen gezellig iets gaan doen.
Hieronder wat foto's van alle dingen die we gedaan hebben:
Echt een super week gehad en na deze week zal het laatste stuk van de opleiding hier in Amerika een stuk sneller gaan dan gedacht. Voor dat jullie het weten ben ik weer in Nederland!
Afgelopen week was het tijd voor 'Navigation Week'. Voor het eerst navigeren zonder naar buiten te kijken. En de bestemmingen liegen er niet om:
San Diego(27/02/2011)
Klik op de links hieronder voor de vluchtinformatie:
KFFZ - KBLH
KBLH - KMYF
KMYF - KFFZ
Twee dagen vrij gehad en nu door met de volgende navigatie vlucht. Dit keer naar San Diego(KMYF) toe. Dit is een behoorlijk lange vlucht. Ik vloog hem daarom ook samen met mijn crewmate Michiel. Michiel vloog het eerste stuk naar Blythe(KBLH). Daar gingen we tanken en vervolgens weer door. Ik vloog dit stuk naar San Diego toe. In San Diego aangekomen even iets gegeten en getankt en weer terug naar huis. In totaal 7 uur gevlogen, en slechts een uurtje in San Diego geweest. Je moet er wat voor over hebben ;)
Yuma(28/02/2011)
Klik op de links hieronder voor de vluchtinformatie:
KFFZ - KNYL
KNYL - KFFZ
De volgende bestemming was Yuma(KNYL). Dit is een luchtmachtbasis met de grootste landingsbaan van Arizona, namelijk 4 kilometer lang. Daar kun je met het vliegtuig waar ik nu op vlieg: opstijgen, een stukje klimmen, meteen weer landen en stilstaan en dat dan 4 keer achter elkaar. We hebben op dit vliegveld de nieuwe 787 zien staan waar Boeing mee aan het testvliegen is.
Op elk vliegveld heb je een FBO(Fixed-Base Operator) waar je brandstof kan halen en meestal ook nog iets kan eten of drinken. Op Yuma heb je de 'Million Air' FBO welke een super luxe FBO is. Met een bioscoop, restaurant, gratis drinken en popcorn kun je jezelf daar prima vermaken!
Een uur later zijn we 's nachts terug gevlogen, want Michiel moest zijn nacht navigatie nog vliegen.
Las Vegas(01/03/2011)
Klik op de links hieronder voor de vluchtinformatie:
KFFZ - KVGT
KVGT - KFFZ
Op naar Las Vegas! Weer een lange trip, maar zeker de moeite waard. Ik was met Nieuwjaar al in Las Vegas geweest(toen ongeveer 6 uur rijden, dit keer 2.5 uur vliegen), maar toch leuk om de stad een keer vanuit de lucht te zien. Op de terugweg werden we precies over 'The Strip' gestuurd, wat een mooi uitzicht over de stad gaf. Ik had de terugweg hetzelfde voorbereid als de heenweg. Daar kwam echter niet veel van terecht, want ATC(Air Traffic Control) stuurde ons een andere route op. Na even rekenen bleek dat we ook genoeg brandstof hadden voor die route, dus zijn we op de terugweg een beetje om gevlogen. Weer een mooie vlucht en de volgende dag op naar de Grand Canyon!
Grand Canyon(02/03/2011)
Klik op de links hieronder voor de vluchtinformatie:
KFFZ - KGCN
KGCN - KFLG
KFLG - KFFZ
Weer een bestemming waar ik al een keer met de auto geweest ben. Dit keer was het nog veel korter vliegen dan auto rijden. Met de auto hebben we er ongeveer 5 uur over gedaan om naar de Grand Canyon te rijden. Met het vliegtuig doe je er slecht 1 uur en 15 minuten over. Een prachtig uitzicht hadden we over de Grand Canyon. De terugweg ging via Flagstaff, een populaire wintersport bestemming hier in Arizona.
Fort Huachuca(03/03/2011)
Klik op de links hieronder voor de vluchtinformatie:
KFFZ - KFHU
KFHU - KFFZ
De laatste vlucht van de 'Navigation Week'. Dit keer naar het vliegveld waar de op een na grootste landingsbaan van Arizona ligt, namelijk Fort Huachuca. Dit ligt tegen de Mexicaanse grens aan en is onder meer een luchtmacht basis om de grens in de gaten te houden. Behoorlijk turbulente landing met een flinke wind, wat het natuurlijk extra leuk maakte. Mooie afsluiting van een zware, maar wel erg leuke week!
Het einde begint nu toch echt in zicht te komen. De eerste helft van mijn klas zit op dit moment al weer in Nederland en als alles volgens de planning gaat ben ik over 2 weken ook terug in Nederland!
Echt super om je ouders en broer weer te zien na zo'n lange tijd! Ze hadden een lange reis gehad, dus waren wel moe, maar dat mocht de pret niet drukken. Na eerst een rondleiding te hebben gehad bij mij thuis gingen we uit eten bij de Red Lobster. Heerlijk gegeten! Ik hoefde de volgende dag niet te vliegen, dus we konden samen gezellig iets gaan doen.
Hieronder wat foto's van alle dingen die we gedaan hebben:
 |
| Uit eten |
 |
| Apache Trail |
 |
| Wouter en papa voor school |
 |
| Met de vrouw van mijn instructeur die een boottocht geregeld had! |
 |
| Bootje varen |
Afgelopen week was het tijd voor 'Navigation Week'. Voor het eerst navigeren zonder naar buiten te kijken. En de bestemmingen liegen er niet om:
- Tucson
- San Diego
- Yuma
- Las Vegas
- Grand Canyon
- Fort Huachuca
Een drukke week, maar zeker de moeite waard! Ik zal even een verslagje doen van elke vlucht:
Tucson(24/02/2011)
Klik op de links hieronder voor de vluchtinformatie:
KFFZ - KTUS
KTUS - KFFZ
De eerste bestemming van de week was Tuscon(KTUS). Een leuke vlucht, want naast dat het de eerste keer was dat ik IFR ging navigeren, was het ook een nachtvlucht. Die avond laat op school. Planning af en op naar Tucson. Het mooie aan nachtvliegen is dat je de hele stad verlicht kunt zien. In totaal zou het 2 uur vliegen zijn. Op Tucson een Touch&Go gedaan en vervolgens weer terug naar huis. Hieronder heb ik een plaatje gezet waar je op kan klikken en de route kan bekijken.
Klik op de links hieronder voor de vluchtinformatie:
KFFZ - KTUS
KTUS - KFFZ
De eerste bestemming van de week was Tuscon(KTUS). Een leuke vlucht, want naast dat het de eerste keer was dat ik IFR ging navigeren, was het ook een nachtvlucht. Die avond laat op school. Planning af en op naar Tucson. Het mooie aan nachtvliegen is dat je de hele stad verlicht kunt zien. In totaal zou het 2 uur vliegen zijn. Op Tucson een Touch&Go gedaan en vervolgens weer terug naar huis. Hieronder heb ik een plaatje gezet waar je op kan klikken en de route kan bekijken.
Flight Planning at SkyVector.com
San Diego(27/02/2011)
Klik op de links hieronder voor de vluchtinformatie:
KFFZ - KBLH
KBLH - KMYF
KMYF - KFFZ
Twee dagen vrij gehad en nu door met de volgende navigatie vlucht. Dit keer naar San Diego(KMYF) toe. Dit is een behoorlijk lange vlucht. Ik vloog hem daarom ook samen met mijn crewmate Michiel. Michiel vloog het eerste stuk naar Blythe(KBLH). Daar gingen we tanken en vervolgens weer door. Ik vloog dit stuk naar San Diego toe. In San Diego aangekomen even iets gegeten en getankt en weer terug naar huis. In totaal 7 uur gevlogen, en slechts een uurtje in San Diego geweest. Je moet er wat voor over hebben ;)
Flight Planning at SkyVector.com
Yuma(28/02/2011)
Klik op de links hieronder voor de vluchtinformatie:
KFFZ - KNYL
KNYL - KFFZ
De volgende bestemming was Yuma(KNYL). Dit is een luchtmachtbasis met de grootste landingsbaan van Arizona, namelijk 4 kilometer lang. Daar kun je met het vliegtuig waar ik nu op vlieg: opstijgen, een stukje klimmen, meteen weer landen en stilstaan en dat dan 4 keer achter elkaar. We hebben op dit vliegveld de nieuwe 787 zien staan waar Boeing mee aan het testvliegen is.
Op elk vliegveld heb je een FBO(Fixed-Base Operator) waar je brandstof kan halen en meestal ook nog iets kan eten of drinken. Op Yuma heb je de 'Million Air' FBO welke een super luxe FBO is. Met een bioscoop, restaurant, gratis drinken en popcorn kun je jezelf daar prima vermaken!
Een uur later zijn we 's nachts terug gevlogen, want Michiel moest zijn nacht navigatie nog vliegen.
Flight Planning at SkyVector.com
Las Vegas(01/03/2011)
Klik op de links hieronder voor de vluchtinformatie:
KFFZ - KVGT
KVGT - KFFZ
Op naar Las Vegas! Weer een lange trip, maar zeker de moeite waard. Ik was met Nieuwjaar al in Las Vegas geweest(toen ongeveer 6 uur rijden, dit keer 2.5 uur vliegen), maar toch leuk om de stad een keer vanuit de lucht te zien. Op de terugweg werden we precies over 'The Strip' gestuurd, wat een mooi uitzicht over de stad gaf. Ik had de terugweg hetzelfde voorbereid als de heenweg. Daar kwam echter niet veel van terecht, want ATC(Air Traffic Control) stuurde ons een andere route op. Na even rekenen bleek dat we ook genoeg brandstof hadden voor die route, dus zijn we op de terugweg een beetje om gevlogen. Weer een mooie vlucht en de volgende dag op naar de Grand Canyon!
Flight Planning at SkyVector.com
Grand Canyon(02/03/2011)
Klik op de links hieronder voor de vluchtinformatie:
KFFZ - KGCN
KGCN - KFLG
KFLG - KFFZ
Weer een bestemming waar ik al een keer met de auto geweest ben. Dit keer was het nog veel korter vliegen dan auto rijden. Met de auto hebben we er ongeveer 5 uur over gedaan om naar de Grand Canyon te rijden. Met het vliegtuig doe je er slecht 1 uur en 15 minuten over. Een prachtig uitzicht hadden we over de Grand Canyon. De terugweg ging via Flagstaff, een populaire wintersport bestemming hier in Arizona.
Flight Planning at SkyVector.com
Fort Huachuca(03/03/2011)
Klik op de links hieronder voor de vluchtinformatie:
KFFZ - KFHU
KFHU - KFFZ
De laatste vlucht van de 'Navigation Week'. Dit keer naar het vliegveld waar de op een na grootste landingsbaan van Arizona ligt, namelijk Fort Huachuca. Dit ligt tegen de Mexicaanse grens aan en is onder meer een luchtmacht basis om de grens in de gaten te houden. Behoorlijk turbulente landing met een flinke wind, wat het natuurlijk extra leuk maakte. Mooie afsluiting van een zware, maar wel erg leuke week!
Flight Planning at SkyVector.com
Het einde begint nu toch echt in zicht te komen. De eerste helft van mijn klas zit op dit moment al weer in Nederland en als alles volgens de planning gaat ben ik over 2 weken ook terug in Nederland!
vrijdag 28 januari 2011
Laatste Solo en PPL!
Na vele vluchten genavigeerd te hebben, met instructeur en solo, was het tijd om mijn laatste solovlucht te gaan vliegen voor het VFR(op zicht vliegen) traject. Bij de meeste studenten staat deze vlucht ook wel bekend als de 'Lake Havasu' solo. Lake Havasu zou je kunnen zien als het 'Chersonissos' van Amerika. Tijdens spring break komen studenten van alle hoeken van Amerika namelijk hier heen om vakantie te vieren. Helaas is het geen spring break op dit moment, maar toch een vlucht die kant op gepland. De route zou lopen via Bullhead, wat net tegen de grens met Nevada ligt.
Als je dit over de weg wilt rijden ben je slechts 10 uur bezig. Gelukkig vloog ik het hele stuk, en dan is het nog geen 4 uur :D
De planning was klaar en ik zou samen met een klasgenoot ongeveer dezelfde route gaan vliegen. De ochtend van de vlucht vroeg opgestaan en de laatste vluchtvoorbereidingen gedaan.
Op school aangekomen controleer je of je vliegtuig in orde is en moet je je laten aftekenen door een instructeur. Die controleert dan of je alles goed gedaan hebt(weer, brandstofberekeningen, navigatie). Alles bleek goed te zijn alleen de wind op Bullhead was vrij sterk(17 knopen = 31 km/h). Gelukkig was de wind wel recht op de landingsbaan, dus moest het geen probleem worden. Ook de voorspellingen van de wind zagen er goed uit.
Instappen en wegwezen! Mijn klasgenoot deed er wat langer over om zijn vlucht afgetekend te krijgen dus ik vertrok alvast en zou hem in Bullhead in een restaurant daar wel weer zien. De weg naar Bullhead was net zoals de rest van Arizona, veel woestijn en bergen.
Aangekomen bij Bullhead had ik wat moeite met het krijgen van de weersinformatie. Bijna elk vliegveld hier heeft een eigen radiozender waar ze hun eigen weersinformatie over uitzenden. Door de bergen kon ik deze pas laat ontvangen. Uiteindelijk het weer binnen gekregen en dat viel toch wel erg tegen. Er stond een wind van 22 knopen(40 km/h) met windvlagen van 28 knopen(52 km/h). Wel recht op de baan, maar helaas buiten mijn limieten. Ik kon dus niet landen op dit vliegveld, maar natuurlijk houd je hier rekening mee met het plannen van de vlucht. Dus ik moest uitwijken naar een ander vliegveld. Ik had als uitwijkhaven Lake Havasu gekozen(mijn tweede bestemming), omdat die vliegvelden niet zo ver van elkaar afliggen.
Op naar Lake Havasu! Helaas was ik nog buiten bereik van de radiozender voor weersinformatie van Lake Havasu, waardoor ik daar het weer niet van kon ontvangen. Dus van een ander veld het weer gecheckt wat ook dichtbij lag. Daar waaide het gelukkig niet zo hard, dus ik had in ieder geval een plek om te landen! Koers gezet naar Lake Havasu, daar bleek het weer uiteindelijk goed te zijn en ben daar geland.
Het leuke aan Lake Havasu is dat de service echt enorm goed is. Zodra je geland bent escorteert een golfkarretje je naar je parkeerplaats. Vervolgens word je met het golfkarretje naar de lounge gebracht waar je gratis eten en drinken krijgt.
Toevallig sprak ik die ochtend nog een NLS-er die naar Lake Havasu ging en die was er dus ook. Ook een Chinees(we zitten hier echt met alle nationaliteiten) van onze school was er. Met zijn allen maar even op de foto:
Ik ging ondertussen wachten op Lake Havasu tot mijn klasgenoot hier zou arriveren. Helaas is hij nooit op komen dagen, want hij is wel op Bullhead geland. Hij had mij namelijk op de radio horen overleggen met de verkeersleider van dat vliegveld en dacht dat ik op de grond stond. Helaas voor hem was dat het overleg over het uitwijken naar Lake Havasu.
Lekker anderhalf uur in de lounge gezeten met de twee andere studenten van onze school. In diezelfde lounge was een vrouw zonder armen die een vliegbrevet had. Heel apart om te zien. Knap dat je met zo'n handicap toch doorzet om zoiets te bereiken. Ze waren een documentaire over haar aan het opnemen, dus als je die documentaire een keer ziet en er loopt een verdwaalde KLS-er door beeld weet je in ieder geval wie het is ;)
Daarna weer in mijn vliegtuig gestapt die, bijgetankt en wel, klaar stond voor vertrek. Terug gevlogen naar Falcon Field en weer veilig geland daar.
Helaas was dit niet genoeg om mijn solovluchten af te sluiten... De eisen voor deze vlucht waren:
- 300NM(ongeveer 550 km) vliegen
- Landen op 2 verschillende vliegvelden
Dus ik moest de vlucht opnieuw gaan vliegen! Aangezien ik niet op Bullhead geland ben door de wind.
Het plan was om weer dezelfde route te gaan vliegen, maar dan wel te landen op Bullhead. Helaas blijkt in de winter de wind altijd vrij sterk te zijn op dat vliegveld, dus toch maar een nieuwe planning gemaakt naar een ander vliegveld.
Dit keer maar naar Blythe gevlogen. Een vliegveld wat ongeveer dezelfde kant op is als Bullhead, maar waar het niet hard waait. Via Parker en Wickenburg terug naar Falcon Field. Iets minder dan 4 uur gevlogen, helemaal prima!
Dit keer alle doelstellingen wel gehaald, door met de examentraining!
Na alle examentraining gevlogen te hebben en klaar te zijn voor het examen werd ik verkouden. Helaas mag je dan niet vliegen. Door de drukverschillen tijdens het dalen en stijgen kun je erg veel last krijgen van je oren en van hoofdpijn. Dat wil je natuurlijk niet hebben tijdens je examen. Een van mijn huisgenoten had hetzelfde, maar hij kreeg er ook nog een oorontsteking bij. Gelukkig is het bij mij niet zo ver gekomen, dus ik heb deze week mijn examens gevlogen.
Het eerste examen was met een instructeur van onze school en dat examen ging wel lekker op wat foutjes na. Gehaald met een Standard! Je kunt de volgende scores halen op je examen:
Fail - Dan ben je gezakt
Partial - Dan heb je het examen maar gedeeltelijk gehaald en moet je een gedeelte opnieuw vliegen
Pass - Je hebt het examen gehaald en dan heb je nog een gradatie van hoe goed je het hebt gedaan. Van laag naar hoog:
Op naar het PPL(Private Pilot License) examen! Dit examen had ik met een examinator van Sabena Flight Academy. Ik kende deze man nog niet dus het was best spannend, omdat ik niet wist wat ik kon verwachten. De volgende dag gevlogen met deze man. Het grappige was dat ik nu gewoon Nederlands kon praten in het vliegtuig wat op zichzelf al een aparte ervaring was. De examinator vloog al 50 jaar en had in al die jaren 48 verschillende vliegtuigen gevlogen! Onder andere bij de Belgische luchtmacht. Super vlucht gehad en ook nog eens geslaagd! Dit keer met een Standard+! Het eerste gemotoriseerde vliegbrevet is dus binnen!
Vandaag heb ik mijn eerste vlucht op de Piper Arrow gehad. Een wat meer geavanceerd vliegtuig met intrekbaar landingsgestel en verstelbare propeller. Hier ga ik IFR(op instrumenten) mee vliegen.
 |
| Klik om de route te bekijken |
De planning was klaar en ik zou samen met een klasgenoot ongeveer dezelfde route gaan vliegen. De ochtend van de vlucht vroeg opgestaan en de laatste vluchtvoorbereidingen gedaan.
Op school aangekomen controleer je of je vliegtuig in orde is en moet je je laten aftekenen door een instructeur. Die controleert dan of je alles goed gedaan hebt(weer, brandstofberekeningen, navigatie). Alles bleek goed te zijn alleen de wind op Bullhead was vrij sterk(17 knopen = 31 km/h). Gelukkig was de wind wel recht op de landingsbaan, dus moest het geen probleem worden. Ook de voorspellingen van de wind zagen er goed uit.
Instappen en wegwezen! Mijn klasgenoot deed er wat langer over om zijn vlucht afgetekend te krijgen dus ik vertrok alvast en zou hem in Bullhead in een restaurant daar wel weer zien. De weg naar Bullhead was net zoals de rest van Arizona, veel woestijn en bergen.
Aangekomen bij Bullhead had ik wat moeite met het krijgen van de weersinformatie. Bijna elk vliegveld hier heeft een eigen radiozender waar ze hun eigen weersinformatie over uitzenden. Door de bergen kon ik deze pas laat ontvangen. Uiteindelijk het weer binnen gekregen en dat viel toch wel erg tegen. Er stond een wind van 22 knopen(40 km/h) met windvlagen van 28 knopen(52 km/h). Wel recht op de baan, maar helaas buiten mijn limieten. Ik kon dus niet landen op dit vliegveld, maar natuurlijk houd je hier rekening mee met het plannen van de vlucht. Dus ik moest uitwijken naar een ander vliegveld. Ik had als uitwijkhaven Lake Havasu gekozen(mijn tweede bestemming), omdat die vliegvelden niet zo ver van elkaar afliggen.
Op naar Lake Havasu! Helaas was ik nog buiten bereik van de radiozender voor weersinformatie van Lake Havasu, waardoor ik daar het weer niet van kon ontvangen. Dus van een ander veld het weer gecheckt wat ook dichtbij lag. Daar waaide het gelukkig niet zo hard, dus ik had in ieder geval een plek om te landen! Koers gezet naar Lake Havasu, daar bleek het weer uiteindelijk goed te zijn en ben daar geland.
Het leuke aan Lake Havasu is dat de service echt enorm goed is. Zodra je geland bent escorteert een golfkarretje je naar je parkeerplaats. Vervolgens word je met het golfkarretje naar de lounge gebracht waar je gratis eten en drinken krijgt.
Toevallig sprak ik die ochtend nog een NLS-er die naar Lake Havasu ging en die was er dus ook. Ook een Chinees(we zitten hier echt met alle nationaliteiten) van onze school was er. Met zijn allen maar even op de foto:
 |
| Lake Havasu met de twee andere studenten |
Lekker anderhalf uur in de lounge gezeten met de twee andere studenten van onze school. In diezelfde lounge was een vrouw zonder armen die een vliegbrevet had. Heel apart om te zien. Knap dat je met zo'n handicap toch doorzet om zoiets te bereiken. Ze waren een documentaire over haar aan het opnemen, dus als je die documentaire een keer ziet en er loopt een verdwaalde KLS-er door beeld weet je in ieder geval wie het is ;)
Daarna weer in mijn vliegtuig gestapt die, bijgetankt en wel, klaar stond voor vertrek. Terug gevlogen naar Falcon Field en weer veilig geland daar.
Helaas was dit niet genoeg om mijn solovluchten af te sluiten... De eisen voor deze vlucht waren:
- 300NM(ongeveer 550 km) vliegen
- Landen op 2 verschillende vliegvelden
Dus ik moest de vlucht opnieuw gaan vliegen! Aangezien ik niet op Bullhead geland ben door de wind.
Het plan was om weer dezelfde route te gaan vliegen, maar dan wel te landen op Bullhead. Helaas blijkt in de winter de wind altijd vrij sterk te zijn op dat vliegveld, dus toch maar een nieuwe planning gemaakt naar een ander vliegveld.
Dit keer maar naar Blythe gevlogen. Een vliegveld wat ongeveer dezelfde kant op is als Bullhead, maar waar het niet hard waait. Via Parker en Wickenburg terug naar Falcon Field. Iets minder dan 4 uur gevlogen, helemaal prima!
 |
| Klik hier om de route te bekijken |
Na alle examentraining gevlogen te hebben en klaar te zijn voor het examen werd ik verkouden. Helaas mag je dan niet vliegen. Door de drukverschillen tijdens het dalen en stijgen kun je erg veel last krijgen van je oren en van hoofdpijn. Dat wil je natuurlijk niet hebben tijdens je examen. Een van mijn huisgenoten had hetzelfde, maar hij kreeg er ook nog een oorontsteking bij. Gelukkig is het bij mij niet zo ver gekomen, dus ik heb deze week mijn examens gevlogen.
Het eerste examen was met een instructeur van onze school en dat examen ging wel lekker op wat foutjes na. Gehaald met een Standard! Je kunt de volgende scores halen op je examen:
Fail - Dan ben je gezakt
Partial - Dan heb je het examen maar gedeeltelijk gehaald en moet je een gedeelte opnieuw vliegen
Pass - Je hebt het examen gehaald en dan heb je nog een gradatie van hoe goed je het hebt gedaan. Van laag naar hoog:
- Acceptable
- Standard
- Standard+
Op naar het PPL(Private Pilot License) examen! Dit examen had ik met een examinator van Sabena Flight Academy. Ik kende deze man nog niet dus het was best spannend, omdat ik niet wist wat ik kon verwachten. De volgende dag gevlogen met deze man. Het grappige was dat ik nu gewoon Nederlands kon praten in het vliegtuig wat op zichzelf al een aparte ervaring was. De examinator vloog al 50 jaar en had in al die jaren 48 verschillende vliegtuigen gevlogen! Onder andere bij de Belgische luchtmacht. Super vlucht gehad en ook nog eens geslaagd! Dit keer met een Standard+! Het eerste gemotoriseerde vliegbrevet is dus binnen!
Vandaag heb ik mijn eerste vlucht op de Piper Arrow gehad. Een wat meer geavanceerd vliegtuig met intrekbaar landingsgestel en verstelbare propeller. Hier ga ik IFR(op instrumenten) mee vliegen.
 |
| Piper Arrow |
Iedereen heel erg bedankt voor alle leuke reacties en ik zal nog wat vaker een berichtje hier plaatsen!
maandag 27 december 2010
Merry Christmas and a Happy New Year!
Hier weer een berichtje vanuit Amerika. Ondertussen heb ik al aardig wat solo gevlogen en ben ik nu op het punt dat ik ga navigeren. Morgen heb ik mijn eerste solo navigatie. Ik zal even een verslag doen van wat ik de afgelopen tijd zoal gedaan heb!
Camelback Mountain
Aangezien we een aantal dagen vrij hadden met kerst werd het tijd om eens de omgeving van Phoenix te gaan verkennen. Het idee ontstond om Camelback Mountain te gaan beklimmen. Camelback Mountain heeft zijn naam te danken aan de vorm van de berg. Deze lijkt namelijk op de rug van een kameel. Om op de top te komen ben je slechts 2 uur aan het klimmen. Hieronder de foto's.
Van bovenop de berg konden we over heel Phoenix uitkijken, wat een prachtig uitzicht was over de stad. Dat was de hele klim wel waard!
Camelback Mountain
Aangezien we een aantal dagen vrij hadden met kerst werd het tijd om eens de omgeving van Phoenix te gaan verkennen. Het idee ontstond om Camelback Mountain te gaan beklimmen. Camelback Mountain heeft zijn naam te danken aan de vorm van de berg. Deze lijkt namelijk op de rug van een kameel. Om op de top te komen ben je slechts 2 uur aan het klimmen. Hieronder de foto's.
 |
| De reis naar Camelback Mountain |
 |
| Opweg naar de top! |
 |
| Even pauzeren |
 |
| Joop |
 |
| Boven aangekomen |
 |
| Kerstboom bovenop de berg |
 |
| Gevaarlijk! |
Kerstdiner
Die avond gingen we ook maar meteen aan het kerstdiner. Jordy en Isabelle hadden de hele dag in de keuken gestaan om dit heerlijke feestmaal voor te bereiden. We hebben erg lekker gegeten! Ook al heb je niet al je familie en vrienden erbij, het was toch erg gezellig!
Apache Trail
De volgende dag weer vroeg op, want dit keer gingen we de Apache Trail afrijden. Dit is een zandweg die door de bergen en woestijn van Phoenix en omgeving loopt.
 |
| Pioneer Street |
 |
| Isabelle, ik en Jonas |
 |
| Omgeving Phoenix |
 |
| Diepe afgrond |
De Apache Trail is in totaal 64 kilometer lang, helaas was hij op de helft afgesloten en konden we onze route niet verder afmaken. Wel weer een mooi stuk van de omgeving van Phoenix gezien. Waarschijnlijk gaan we nog wel een keer terug als de trail weer helemaal open is!
Oftewel we kunnen er voorlopig weer tegenaan. Ik sluit het verhaal nu snel af, want ik moet morgen alweer om 3 uur 's ochtends opstaan. Ja, het leven van een piloot gaat niet over uitslapen...
Alvast een gelukkig nieuwjaar!
woensdag 8 december 2010
SOLO!!!
Na veertien uur met instructeur gevlogen te hebben was het moment daar. De eerste keer helemaal alleen de lucht in! Ook al was het niet de allereerste keer dat ik alleen de lucht in ging, het was wel de eerste gemotoriseerde solo. Ik kan wel een heel verhaal schrijven over hoe het was, maar volgens mij is het in beeld beter te beschrijven. Daarom heb ik een filmpje gemaakt waarin te zien is hoe ik solo ga en welke tradities daar bij horen.
zondag 28 november 2010
Road Trip!
Na drie vluchten gevlogen te hebben gingen we het weekend weer in. Al snel kwam het idee om een road trip te gaan maken! Zaterdagochtend met z'n vieren in de auto gestapt om naar de Grand Canyon te vertrekken! Een behoorlijke rit, namelijk 245 mijl(394 kilometer).
Na vier en een half uur rijden kwamen we aan bij de Grand Canyon. Echt een heel onwerkelijk uitzicht! Je rijdt over een heel vlak landschap en vervolgens sta je ineens aan een diep gat in de grond. De overkant is 15 kilometer ver weg en het is er ongeveer 1600 meter diep!
Naast het mooie uitzicht lag er ook nog sneeuw. Het was er ook niet erg warm(-5°C) en dat was toch even wat anders dan wat we de afgelopen dagen gewent waren.
Na vier en een half uur rijden kwamen we aan bij de Grand Canyon. Echt een heel onwerkelijk uitzicht! Je rijdt over een heel vlak landschap en vervolgens sta je ineens aan een diep gat in de grond. De overkant is 15 kilometer ver weg en het is er ongeveer 1600 meter diep!
Naast het mooie uitzicht lag er ook nog sneeuw. Het was er ook niet erg warm(-5°C) en dat was toch even wat anders dan wat we de afgelopen dagen gewent waren.
Na twee uur te hebben rondgelopen en naar verschillende viewpoints geweest te zijn, zijn we naar huis gereden. We hebben de zonsondergang nog net even mee kunnen maken voordat we in de auto stapten. Weer vier en een half uur in de auto, maar het was zeker de moeite waard!
Abonneren op:
Posts (Atom)